గిరిజన సంక్షేమ హాస్టళ్లలో పారిశుధ్యం పూర్తిగా లోపించడం, కలుషిత నీరు తాగాల్సి రావడం వల్లే విద్యార్థులు మలేరియా బారిన పడుతున్నారని 'ఆంధ్రజ్యోతి' నివేదించింది. అధికారుల పర్యవేక్షణ కొరవడటంతో, ప్రతి వర్షాకాలం ఈ మరణాలు సాధారణ వార్తలుగా మారిపోవడం వ్యవస్థాగత వైఫల్యాన్ని ఎత్తిచూపుతోంది.

వర్షాకాలం వస్తుందంటే చాలు.. గిరిజన ఆశ్రమ పాఠశాలలు మృత్యు ఒడిలా మారుతున్నాయి. చదువుకుని ప్రయోజకులు అవుతారని, కనీసం రెండు పూటలా కడుపునిండా తింటారని తల్లిదండ్రులు ఆశగా పంపిస్తే, ఆ చిన్నారులు మలేరియా, డెంగ్యూ మహమ్మారులకు బలవుతున్నారు. తాజాగా 'ఆంధ్రజ్యోతి' నివేదించిన వివరాల ప్రకారం, గిరిజన విద్యార్థులు మలేరియా బారిన పడి ప్రాణాలు కోల్పోతున్న తీరు తీవ్ర ఆందోళన రేకెత్తిస్తోంది. ఇది కేవలం దోమ కాటు వల్ల జరుగుతున్న విషాదం కాదు.. కళ్లకు కడుతున్న వ్యవస్థాగత నిర్లక్ష్యానికి సజీవ సాక్ష్యం.

హాస్టళ్లలో పరిస్థితి దారుణంగా ఉంటోంది. పారిశుధ్యం అనే మాటే లేదు. మరుగుదొడ్లు కంపుకొడుతుంటాయి, ఆవరణలో ఎక్కడ చూసినా నిల్వ ఉన్న నీరు, దోమల బెడద. కనీసం దోమతెరలు కూడా సరఫరా చేయని దుస్థితి. తాగునీరు సైతం కలుషితమై ఉంటోంది. ఇన్ని ప్రతికూలతల మధ్య ఆ చిన్నారులు ఎలా బతుకుతారు? పైకి కనిపిస్తున్న ఈ వైద్యపరమైన వైఫల్యం వెనుక ఉన్న అసలు ప్రభుత్వ నిర్లక్ష్యాన్ని నిక్కచ్చిగా విశ్లేషిస్తోంది ఇండియా హెరాల్డ్. నగరాల్లోని కార్పొరేట్ స్కూళ్లలో ఒక్క విద్యార్థికి జ్వరం వస్తే హడావిడి చేసే యంత్రాంగం, ఏజెన్సీ ప్రాంతాల్లోని గిరిజన హాస్టళ్లలో వందలాది మంది మంచాన పడుతున్నా ఎందుకు ఉలుకూ పలుకూ లేకుండా ఉంటోంది? ఇక్కడే మన వ్యవస్థలోని అసమానతలు స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి.

అధికారుల పర్యవేక్షణ క్షేత్రస్థాయిలో పూర్తిగా కరువైంది. వార్డెన్లు హాస్టళ్లలో రాత్రి బస చేయాలన్న కనీస నిబంధనలు గాలికి కొట్టుకుపోయాయి. సీజనల్ వ్యాధులు ప్రబలే అవకాశం ఉందని ముందే తెలిసినా, ముందస్తు జాగ్రత్తలు శూన్యం. దోమల నివారణకు ఫాగింగ్ చేయించడం, బ్లీచింగ్ చల్లడం లాంటి కనీస చర్యలు కూడా చేపట్టకపోవడం అధికారుల బాధ్యతారాహిత్యానికి నిదర్శనం. ఒకవేళ విద్యార్థికి జ్వరం వస్తే, వెంటనే స్థానిక పీహెచ్‌సీలకు తీసుకెళ్లి సరైన వైద్యం అందించడంలోనూ తీవ్ర జాప్యం జరుగుతోంది. కేవలం పారాసెటమాల్ మాత్రలు ఇచ్చి పంపించేయడం, పరిస్థితి విషమించి ప్రాణాపాయ స్థితికి చేరుకున్న తర్వాతే జిల్లా కేంద్రాల్లోని ఆస్పత్రులకు పరుగులు తీయడం ఓ ఆనవాయితీగా మారిపోయింది.

ఇది కేవలం ఒకరోజు వార్త కాదు. ప్రతి ఏటా వర్షాకాలంలో కచ్చితంగా పునరావృతమవుతున్న విషాదం. ఈ మరణాలను కేవలం 'సీజనల్ వ్యాధులు'గా జమకట్టి చేతులు దులుపుకోవడం ప్రభుత్వాలకు అలవాటుగా మారింది. గిరిజన విద్యార్థుల ప్రాణాలకు విలువ లేదా? గిరిజన సంక్షేమం పేరుతో బడ్జెట్‌లో కోట్లు కేటాయిస్తున్నామని చెబుతున్న ప్రభుత్వాలు, క్షేత్రస్థాయిలో ఆ పిల్లలకు కనీసం పరిశుభ్రమైన వాతావరణాన్ని, స్వచ్ఛమైన తాగునీటిని ఎందుకు కల్పించలేకపోతున్నాయి? నిధులు ఎటు పక్కదారి పడుతున్నాయి? ఈ ప్రశ్నలకు సమాధానం చెప్పాల్సిన బాధ్యత పాలకులపై ఉంది.

కేవలం ఒక నివేదిక రాసి, ఘటన జరిగినప్పుడు ఒకరిద్దరు అధికారులను సస్పెండ్ చేసి చేతులు దులుపుకుంటే ఈ సమస్యకు శాశ్వత పరిష్కారం లభించదు. వ్యవస్థాగతంగా ప్రక్షాళన జరగాల్సిన అవసరం ఉంది. లేకపోతే వచ్చే వర్షాకాలంలో మరో అమాయక విద్యార్థి మరణ వార్తను చదవాల్సి వస్తుంది.

ఈ కథనం కేవలం వార్తా సమాచారం కోసం మాత్రమే. ఇది వైద్య సలహా కాదు. ఆరోగ్య సమస్యల కోసం అర్హత కలిగిన వైద్యులను సంప్రదించండి.

ఇండియా హెరాల్డ్ ఎడిటోరియల్ ప్రమాణాలకు లోబడి ఏఐ సహాయంతో ఈ కథనం రాయబడింది. దీన్ని మా ఎడిటోరియల్ టీమ్ పర్యవేక్షించి పబ్లిష్ చేసింది.

Key Takeaways

• గిరిజన హాస్టళ్లలో పారిశుధ్య లోపం, కలుషిత నీరు మలేరియా వ్యాప్తికి ప్రధాన కారణాలుగా మారుతున్నాయి.
• వార్డెన్లు, అధికారుల పర్యవేక్షణ లేకపోవడంతో సీజనల్ వ్యాధుల పట్ల ముందస్తు జాగ్రత్తలు శూన్యం.
• కార్పొరేట్ స్కూళ్లపై చూపే శ్రద్ధ, గిరిజన ఆశ్రమ పాఠశాలల పట్ల ప్రభుత్వం చూపకపోవడమే ఈ వ్యవస్థాగత హత్యలకు మూలం.

Frequently Asked Questions

గిరిజన హాస్టళ్లలో మలేరియా ఎందుకు ఎక్కువగా వ్యాపిస్తోంది?

హాస్టళ్లలో సరైన పారిశుధ్యం లేకపోవడం, నీరు నిల్వ ఉండి దోమలు వృద్ధి చెందడం, దోమతెరలు అందుబాటులో లేకపోవడం వల్ల మలేరియా వేగంగా వ్యాపిస్తోంది.

విద్యార్థులకు సరైన వైద్యం ఎందుకు అందడం లేదు?

స్థానిక పీహెచ్‌సీల్లో సిబ్బంది కొరత, సమయానికి మందులు లేకపోవడం, పరిస్థితి విషమించే వరకు వార్డెన్లు స్పందించకపోవడం ప్రధాన కారణాలు.